کیفیت بالای  صفحات مجله و چاپ عکس های زیبا نکته مثبتی که به نظر من به نوعی احترام به مخاطب محسوب می شه. ولی برای کسانی که برای فرار از مجلات زرد به رویش رو می یارند چاپ پوستر گونه عکس محمد رضا گلزار در صفحات اول مجله به همرا امضای ایشون می تونه یه شک بزرگ باشه. یعنی برای من که اینجوری بود (یه لحظه از خریدنش پشیمون شدم) مطالب صفحات بعد هم زیاد چنگی به دل نمی زد.نه اینکه بد باشه ولی دلچسب نبود مثل مطلب راجع به فرزند خواندگی یا مطلبی یه عنوان آنها هم می نوشتند. مطلب دیگری هم بود راجع به سیب زمینی که تقریبا خوب و کامل بود. همین طور مطالب ورزشی و ادبی  هم خوب بود. مخصوصا مطلبی بود راجع به کافه نشینی که من از خوندنش بسیار لذت بردم.

مثل سابق  سایر صفحات مجله پر بود از مصاحبه ها  و یادداشت هایی از ستارگان دنیای هنر که بهترین هاش به نظر من مصاحبه با خانم افشاری( بازیگر نقش همسر دکتر قریب در جوانی ) در رابطه با نمایشگاه نقاشی ایشون ( کار هاشون واقعا جالب ) ، خانم اسکندری در باره سریال مرگ ندریجی یک رویا و خانم تیموریان و آقای رایگان بود.

مطالب دیگری راجع به جنگ ستارگان ،بررسی نماد های المپیک در دوره های مختلف و مصاحبه هایی با مهراوه شریفی نیا و محسن یگانه هم هست که می تونه به پر شدن اوقاتمون کمک کنه

در کل با توجه به توضبحات آقای  بمانی می تونیم به آینده رویش خیلی امیدوار باشیم.

پ.ن : الیته این ها نظرات شخصی من بود . منم زیاد صاحب نظر نیستم حتی فوق لیسانس هم ندارم تازه فردا می رم دانشگاه.